ودر روايت صحيح ديگر حضرت باقر عليه السّلام فرمود كه : مقصود به اين آية مائيم ، ومائيم أهل ذكر ، ومائيم سؤال كرده شده كه بايد از ما سؤال كنند « 1 » . ودر دو روايت ديگر صحيح حضرت باقر عليه السّلام فرمود در تفسير اين آية كه : رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم وأهل بيت أو عليهم السّلام أهل ذكرند واز ايشان سؤال مىكنند « 2 » . وأيضا به سند معتبر از حضرت امام رضا عليه السّلام روايت كرده است كه : مائيم قوم آن حضرت « 3 » . وابن ماهيار در تفسيرش مثل اين روايات را از سليم بن قيس از حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده است « 4 » . وأيضا به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه حضرت اين آية را خواندند وفرمودند كه : رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم وأهل بيت أو أهل ذكرند وايشانند سؤال‌كرده‌شدگان ، خدا امر كرده است مردم را كه از ايشان سؤال كنند پس ايشانند واليان مردم وأولى به امر ايشان ، پس حلال نيست احدى از مردم را كه اين حقّى كه خدا از براي ايشان واجب گردانيده است از ايشان بگيرد « 5 » . وأيضا در حديث معتبر ديگر از آن حضرت روايت كرده است كه : قوم آن حضرت ، أمير المؤمنين عليه السّلام است ومردم را از ولايت آن حضرت در قيامت سؤال خواهند كرد « 6 » . ودر كافى به سند معتبر روايت كرده است از موسى بن اشيم كه گفت : در خدمت حضرت صادق عليه السّلام بودم شخصي از تفسير آيه‌اى سؤال كرد ، حضرت جواب فرمود ، پس مرد ديگر داخل مجلس شد واز همان آية سؤال كرد حضرت تفسير وجواب ديگر فرمود

--> ( 1 ) . بصائر الدرجات 38 . ( 2 ) . بصائر الدرجات 37 و 38 . ( 3 ) . بصائر الدرجات 37 . ( 4 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 561 . ( 5 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 561 . ( 6 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 562 ؛ تفسير برهان 4 / 146 .